RTO ve RPO'yu belirleyin ve test edin

İki ayrı hedef tanımlayın

Recovery Time Objective (RTO), kullanılabilir hizmet geri gelene kadar kabul edilen azami kesintiyi belirler. Recovery Point Objective (RPO), zaman olarak ölçülen azami kabul edilebilir veri kaybını belirler. Tanımlı bir hizmet ve arıza senaryosu için bu hedefler üzerinde iş birimi sorumlusuyla anlaşın.

Kullanılabilirlik hedefi, bir dönem boyunca hizmet performansını açıklar. RTO ve RPO, kurtarma beklentilerini açıklar. Farklı soruları yanıtlarlar.

Kurgusal bir sipariş hizmetinde sorumlu, RTO’yu 60 dakika ve RPO’yu 15 dakika belirler. Bunlar örnek değerlerdir; genel öneriler değildir. Eksik siparişlerin ve geciken raporların sonuçları farklı olduğundan, başka bir hizmet farklı sınırlara ihtiyaç duyabilir.

Kurtarmanın tamamını ölçün

Hizmet 10:00’da durur. Ekip şu alıştırmayı kaydeder:

Toplam kurtarma süresi 55 dakikadır. Alıştırma, 60 dakikalık RTO’yu karşılar. Yalnızca 25 dakikalık geri yükleme işlemini saymak, kesintinin büyük bölümünü gizler.

Kullanılabilir en son kurtarma noktası 09:40’tır. 10:00’daki kesintiye kadar olan fark 20 dakikadır. Bu, 15 dakikalık RPO’yu 5 dakika aşar. Aynı veriyi daha hızlı geri yüklemek bu farkı kapatmaz.

Gerçekte eksik veya tutarsız olan kayıtları inceleyin. Zaman farkı, maruz kalınan kayıp aralığını açıklar; etkilenen sipariş sayısını vermez. Normal işlemeye dönmeden önce dış ödeme ve sipariş karşılama kayıtlarını uzlaştırın. Kurtarma alıştırmasında farklı varsayımları deneyin.

Bir kurtarma stratejisi seçin

Strateji, gereken hizmeti, verileri ve bağımlılıkları kapsamalıdır. Şu yaklaşımları ölçülmüş hedeflerle karşılaştırın:

Bu yaklaşımlar için evrensel kurtarma süreleri yoktur. Uygulama biçimi, veri hacmi, bağımlılıklar ve test koşulları sonucu belirler. Karara işletim maliyetini ve ekibin yetkinliğini dahil edin.

Kesintiden fazlasına karşı korunun

Bir replika, istenmeyen silmeyi veya bozulmuş kaydı kopyalayabilir. Gerektiğinde kurtarılabilir sürümler veya belirli bir zamana geri yükleme olanağı tutun. Saklama süresini, geri yükleme izinlerini ve şifreleme anahtarlarına erişimi doğrulayın. Yedek yalıtımını, birincil hesaba erişim kaybı dahil senaryoya uygun belirleyin.

Bölgesel kurtarma için izin verilen veri konumunu ve bağımlılık zincirinin tamamını kontrol edin. Kimliği, DNS’i, sertifikaları, gizli bilgileri, dağıtım artefaktlarını, kotaları ve ağ erişimini dahil edin. Gerekli tek bir anahtarı eksik olan kurtarma ortamı kullanılamaz olabilir.

Olayı kimin ilan edebileceğini, kurtarmayı kimin yapacağını ve geri yüklenen hizmeti kimin kabul edeceğini tanımlayın. Asıl ortama dönüşü veya kurtarma ortamında devam etmeyi planlayın. Farklı bileşenlerin çelişen yazma işlemlerini önleyin ve yeniden geçiş yapmadan önce verileri uzlaştırın.

Planı kanıta dönüştürün

Bir runbook yazın ve kontrollü koşullarda uygulayın. Senaryoyu, veri kümesi boyutunu, başlangıç ve bitiş saatlerini, kurtarılan veri noktasını, başarısız adımları ve sorumluları kaydedin. Güvenli test kayıtlarıyla gerçek bir iş işlemini doğrulayın.

İlgili değişikliklerden sonra ve üzerinde anlaşılmış takvimde alıştırmayı tekrarlayın. Şema değişikliği, yeni dış bağımlılık veya farklı veri hacmi, önceki sonuçları geçersiz kılabilir. Alıştırma kanıtını yayına ve işletim sorumluluklarına bağlayın.