Wprowadź istniejącą bazę kodu do Taiga

Zacznij od systemu, który masz

Fikcyjna usługa zgłoszeń sprzętowych już istnieje. Zespół chce utrzymywać ją z Taiga, zachowując działające integracje.

Podczas tworzenia produktu wybierz Import codebase. Powiąż repozytorium i rozpocznij analizę. Ta ścieżka zastępuje rozmowę o nowym produkcie analizą repozytorium. Produkt tworzony od zera nie dodaje tej ścieżki importu później.

Potwierdź dostęp do repozytorium i branch, na którym Taiga ma pracować. Dodaj stałe ograniczenia na właściwym poziomie kontekstu. W przykładzie zaznacz, że istniejąca integracja tożsamości pracowników musi pozostać w użyciu.

Najpierw sprawdź wywnioskowaną specyfikację

Taiga wyprowadza dokumenty produktu z kodu i dodaje odnośniki do repozytorium. Pomagają sprawdzić interpretację. Nie ustalają intencji biznesowej każdego istniejącego wzorca.

Sprawdź trzy elementy specyfikacji:

• Cel: Czy opisany cel odpowiada powodom istnienia usługi?
• Ograniczenia: Które wzorce są celowymi wymaganiami?
• Znane defekty: Które obecne zachowania powinny się zmienić?

Usługa sprzętowa zawiera starszy moduł autoryzacji. Dokument może trafnie opisywać jego użycie. Nie oznacza to, że zespół powinien go rozwijać.

Otwórz wskazany plik i porównaj odpowiednie zachowanie z twierdzeniem. Zapisz ograniczenia dostępnych dowodów, na przykład konfigurację lub zachowanie operacyjne poza repozytorium.

Wybierz właściwy rodzaj poprawki

Importowane dokumenty podążają za kodem. Nie traktuj ich jako ręcznie utrzymywanych opisów przyszłego systemu. Odświeżenie dokumentu ponownie wyprowadza też dokumenty, od których zależy. Odświeżenie późniejszego dokumentu może więc wymagać więcej pracy.

Dla starszego modułu instrukcja mogłaby brzmieć: „Nie dodawaj nowych wywołań starszego modułu autoryzacji. W nowej pracy używaj zatwierdzonego interfejsu zastępczego”. Sprawdź, czy interfejs istnieje, i wskaż jego rzeczywistą lokalizację w repozytorium.

Oceń pierwsze inicjatywy

Proces importu uruchamia także skany repozytorium, ocenę względem opublikowanych polityk i początkowe planowanie inicjatyw. Etap bez wymaganego warunku wstępnego może zostać pominięty z wyjaśnieniem. Planowanie używa dostępnych ustaleń i oceny polityk.

Porównaj proponowane luki z repozytorium. Początkowe inicjatywy dotyczą brakujących możliwości, podstaw lub istotnych nierozwiązanych problemów zależności. Nie są listą nowych funkcji, o które nikt nie prosił.

Zachowaj użyteczną istniejącą możliwość. Odrzuć lub popraw propozycję niepotrzebnego odtworzenia jej od nowa. Dodaj osobną inicjatywę dla nowego wymagania biznesowego.

Zachowaj punkt wyjścia oparty na dowodach

Zakończ Discovery i przejrzyj propozycje inicjatyw. Przed szczegółowym planowaniem potwierdź środowisko i odpowiedzialności dostarczania. W trakcie pracy utrzymuj spójność importów, zmian kodu i instrukcji produktu.

Wynikiem jest zrozumiany punkt wyjścia i edytowalny backlog. Nie jest nim deklaracja poprawności całego istniejącego zachowania. Przejdź do planowania inicjatyw.